Kształtowanie przestrzeni
Wszyscy wiemy, że na przykład ciemne ściany zmniejszają optycznie wielkość pokoju. Podobne efekty można wykorzystać urządzając ogród.
Wrażenie perspektywy polega na tym, że linie równoległe zbiegają się pozornie w oddali. Możemy jednak zmieniać percepcję przestrzeni przez takie ułożenie linii, że rzeczywiście zbiegają się one lub rozchodzą. Mamy wtedy efekt pozornego skrócenia bądź wydłużenia perspektywy – sposób często wykorzystywany w klasycznych ogrodach. Innym zabiegiem, stosowanym, by optycznie poszerzyć wąską przestrzeń, jest położenie akcentu na elementy poziome, prostopadłe do linii perspektywy.
Koncentracja
Sukces projektu leży we właściwym prowadzeniu wzroku po poszczególnych elementach. Nie zależy wyłącznie od wzroku – w sensie linii geometrycznych – ale przede wszystkim od punktów kompozycji, które pełnią taką rolę, jak znaki przestankowe w tekście. Mały ogród to, mówiąc obrazowo, jedno proste zdanie. Wystarczy tu kropka, np. w postaci ławki. Duże ogrody, używając tego samego porównania, to zbiór wielu zdań, obfitujących w średniki i przecinki, kropką zaś jest na przykład punkt widokowy.
Czasem musimy gdzieś ustawić psujące widok elementy ogrodu, na przykład zbiornik na ropę lub kosz na śmieci. Przykrycie ich dekoracyjną pergolą tylko pogorszy sytuację, gdyż przyciąga ona wzrok. Lepiej jest zasłonić je solidną, lecz neutralną przesłoną, główne akcenty optyczne zaś umieścić w innej części ogrodu, aby na nich koncentrowała się uwaga widza. Problemem może być też wysoki płot albo nieładny element w sąsiedztwie. Wówczas potrzebujemy mocnego akcentu, trójwymiarowej dominanty kompozycji, w skali odpowiedniej do wymiarów ogrodzenia.
Dobre rady!
- Mały dziedziniec wydaje się dłuższy dzięki niedużej rzeźbie, umieszczonej na jego osi, a także dzięki stonowanemu kolorowi ścian.
- Punkty optyczne służą skupieniu uwagi na wybranej części ogrodu albo odwróceniu jej od innej. Dlatego muszą intrygować, tak jak na przykład okno w żywopłocie. Można przez nie wyglądać, dzięki czemu ogród wydaje się mniej zamknięty. Nie traci on jednak klimatu ustronności.
- Wyraźne akcenty horyzontalne, np.: stopnie z podkładów kolejowych poszerzają optycznie ścieżkę, która wydaje się przez to solidniejsza.
- Dzięki poprzecznym liniom utworzonym przez spoiny płyt oraz przewieszające się nad nimi rośliny, wzrok błądzi po ścieżce, zamiast biec wzdłuż niej.