Rośliny, z których chcemy formować ciekawe figury powinny dobrze znosić cięcie oraz dobrze się po tym zabiegu regenerować. Dobrze będzie jeśli będą to również rośliny mrozoodporne oraz silne. Polecam takie gatunki: cis pospolity i pośredni, żywotnik zachodni, ligustr pospolity, irga błyszcząca, grab pospolity, bukszpan wieczniezielony, ostrokrzew Meservy, cyprysik groszkowy.
Poziomy ruch powietrza, zwany wiatrem, powstaje w wyniku wyrównywania się różnic ciśnienia atmosferycznego obszarów sąsiadujących. Poruszające się masy powietrza mogą oddziaływać pozytywnie lub negatywnie na wzrost i rozwój roślin. Wpływ tan może być zarówno bezpośredni, jak i pośredni. W pierwszym przypadku silnie wiejące wiatry mogą powodować mechaniczne uszkodzenia roślin, a na łatwo wywiewanych glebach lekkich przyczyniać się do odsłaniania ich systemu korzeniowego. Z drugiej strony, ten właśnie czynnik atmosferyczny spełnia bardzo ważną rolę w procesie zapylania i rozsiewania wielu gatunków, co ma istotny wpływ na rozprzestrzenianie się roślin.
Dzisiejsza różnorodność form i układów składających się na roślinność kuli ziemskiej kształtowała się przez miliony lat pod wpływem wielu czynników, których nasilenie i charakter zmieniały się w czasie i przestrzeni. W geologicznej skali czasu największy wpływ na przeobrażenia i zróżnicowanie szaty roślinnej wywierały przemiany zachodzące w atmosferze, klimacie i siedliskach.
W dzisiejszym świecie roślinność pełni wiele funkcji. Są one bardzo istotne dla naszego życia.
Funkcja ekologiczna
Roślinność jest niezbędnym ogniwem ekosystemu, na który składają się:
Rośliny mają istotne znaczenie dla życia człowieka na Ziemi. Dzięki zdolności do fotosyntezy, asymilując dwutlenek węgla z powietrza, tworzą przy udziale światła słonecznego związki organiczne budujące organizm rośliny i wydzielają potrzebny nam do życia tlen. Jest to niezaprzeczalnie najważniejszą rolą roślin , ale nie można zapomnieć o ich znaczeniu dla całego otaczającego nas środowiska. Rośliny, utrzymując się korzeniami w podłożu, chronią glebę przez erozją wodną i powietrzną, ponadto zwiększają chłonność wodną terenu, przyczyniając się do zmniejszenia zagrożenia powodziowego. Potrafią wiązać azot z powietrza i przetwarzać go na rośliną biomasę, użyźniając w ten sposób glebę. Są przez to bardzo przydatne w rekultywacji gruntów.
Po wykonaniu planszy podstawowej projektu można przystąpić do planu strukturalnego (projektu technicznego) oraz planu nasadzeń, oba plany zawierają wszystkie szczegóły niezbędne przy realizacji projektu. Na planie strukturalnym zaznaczamy murki i stopnie, a nawet poszczególne płyty chodnikowe, na planie nasadzeń zaś umiejscowienie każdego drzewa, krzewu i bylin.
Różne rodzaje nawierzchni, murki drzewa, krzewy i byliny oznaczamy symbolami. Należy jednak pamiętać, że wszystkie znaki muszą mieć odpowiednią skalę. Na przykład kamienne płyty powinny być większe od cegieł czy otoczaków, krzewy lub drzewa zaś większe od bylin. Jeśli brakuje nam miejsca na szczegóły, trzeba koniecznie dołączyć do symboli legendę. Na planie nasadzeń należy zaznaczyć nazwę i ilość potrzebnego materiału roślinnego.
Zanim ogród zostanie założony i obsadzony roślinami, jego koncepcja musi powstać na papierze. Trzeba nauczyć się wykonywać plany, przekroje i rzuty w odpowiedniej skali – są one niezwykle ważne przy realizacji projektu. Rysunki powinny zawierać informacje, które przydadzą się mierniczemu, wykonawcy prac ziemnych albo małej architektury i ogrodnikowi. Mają również ułatwić współpracę z architektem. Najważniejszym rysunkiem projektu jest plan ogólny. Pokazuje on najważniejsze elementy strukturalne oraz obszary przeznaczone do obsadzenia.
Wszyscy wiemy, że na przykład ciemne ściany zmniejszają optycznie wielkość pokoju. Podobne efekty można wykorzystać urządzając ogród.
Wrażenie perspektywy polega na tym, że linie równoległe zbiegają się pozornie w oddali. Możemy jednak zmieniać percepcję przestrzeni przez takie ułożenie linii, że rzeczywiście zbiegają się one lub rozchodzą. Mamy wtedy efekt pozornego skrócenia bądź wydłużenia perspektywy – sposób często wykorzystywany w klasycznych ogrodach. Innym zabiegiem, stosowanym, by optycznie poszerzyć wąską przestrzeń, jest położenie akcentu na elementy poziome, prostopadłe do linii perspektywy.
Prostota i siła wyrazu kompozycji polega na starannym rozmieszczeniu proporcjonalnych kształtów, których geometria wynika z jednorazowego urządzenia całego ogrodu. Takiej harmonii nie zdoła się osiągnąć urządzając ogród w kilku etapach. Każdą figurę na papierze w rozmaity sposób można odtworzyć w rzeczywistości – jako bryłę lub płaszczyznę. Można użyć różnych surowców – twardych, miękkich, szorstkich, gładkich.
Jednym z ważniejszych elementów projektowania jest „myślenie kształtami”. Ale jakimi? Gdzie ich szukać? Aby odpowiedzieć na te pytania należy rozejrzeć się po okolicy projektowanej przestrzeni, albowiem wybrane przez nas kształty powinny dobrze komponować się z otaczającym krajobrazem.